Od 1956 r. rozpoczął pracę w przemyśle szybowcowym. W 1956 r. zorganizował Zakład Sprzętu Lotnictwa Sportowego nr 4 we Wrocławiu, jako filię Szybowcowych Zakładów Doświadczalnych w Bielsku-Białej i był jego kierownikiem do 1963 r. Uruchomił tam produkcję szybowców SZD-12 Mucha 100, SZD-10 Czapla i SZD-24 Foka.
W 1963 r. przeszedł do pracy w biurze konstrukcyjnym Szybowcowych Zakładów Doświadczalnych w Bielsku.
Będąc na emeryturze, pracując na niepełnym etacie, zaprojektował dalsze rozwinięcie Puchacza - szybowiec SZD-54 Perkoz. W 1972 r. był członkiem zespołu, który za opracowanie rodziny szybowców Foka otrzymał nagrodę państwowąJanusz Babiejczuk, Jerzy Grzegorzewski, Polski przemysł lotniczy 1945–1973, Wydawnictwo MON, Warszawa 1974, s. 116..
Był autorem publikacji: Trzeba pomyśleć o motoszybowcach z 1970 r. (współautor) oraz Klejony dźwigar metalowy skrzydła szybowca – konstrukcja w materiałach z narady naukowo-technicznej „Wybrane zagadnienia klejenia konstrukcji lotniczych” z 1973 r.