Zarówno broń artyleryjska, jak i torpedowa dysponowały systemami kierowania ogniem, wspomagane dwoma dalmierzami Vickersa, umieszczonymi na dachu pomostu: o bazie 3 metrów dla dział kal. 120 mm i 4-metrowym dla działek przeciwlotniczych. Wyposażenie uzupełniały trzy reflektory, system sygnalizacji podwodnej, echosonda, żyrokompas, radiostacja, dwie szalupy, kuter roboczy oraz dwie tratwy ratunkowe.

W momencie wejścia do służby załoga okrętu składała się ze 127 oficerów, podoficerów i marynarzy.

Służba 21 października 1937 roku „Douro” zderzył się w Alicante z brytyjskim statkiem „Nela”, podczas operacji osłaniającej ewakuację obywateli portugalskich z ogarniętej wojną domową Hiszpanii, uszkadzając reling. Przed wybuchem II wojny światowej „Douro” (wraz z bliźniaczymi jednostkami „Vouga” i „Tejo”) stacjonował w Lizbonie. Po wybuchu działań wojennych, mimo neutralności, okręt wraz z innymi niszczycielami uczestniczył w patrolach wzdłuż wybrzeża oraz pomiędzy Azorami i Maderą.