Andrzej Wierciński (ur. 10 marca 1961 w Białymstoku) – polski ksiądz, filozof, teolog i poeta.
Życiorys Uzyskał doktorat z filozofii na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim (1990) oraz doktorat z teologii w Ludwig-Maximilians-Uniwersität w Monachium (1996). Profesor nadzwyczajny na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 2012–2016 profesor Albert-Ludwigs-Uniwersität we Fryburgu Bryzgowijskim (w 2007 habilitował się na tym Uniwersytecie). Zajmuje się również poezją. Jest laureatem Nagrody im. Kazimiery Iłłakowiczówny 1989 za najlepszy debiut poetycki roku za tom Nie wyschnie ta woda.
Publikacje poezja:
Nie wyschnie ta woda (Wydawnictwo Lubelskie, Lublin 1988) Kelner w czerni (Wydawnictwo Lubelskie, Lublin 1989) Potem będziemy się smucić (Elan & Son, Wadhurst 1989) Siedem kleksów (Elan & Son, Wadhurst 1989) Nierzystawalność losów. Unvereinbarkeit der Geschicke (Elan & Son, Wadhurst 1990) Popadając w zdumienie. Ins Staunen geraten. Becoming amazed (Elan & Son, Wadhurst 1991) Poszukiwanie napięć. Looking for tension. Suche nach Spannung (Elan & Son, Wadhurst 1992) Pozostają lilie. Die Lillien bleiben. The lillies remain (Elan & Son, Guernsey 1995) Kolory wody. Farben des Wassers. Colours of water (Elan & Son, Guernsey 1997) Rozmazany horyzont.