Mikołaj z Kalisza (zm. przed 10 maja 1465) – prawnik, rektor Akademii Krakowskiej, kanonik krakowski, posiadał uprawnienia notarialneKrzysztof Skupiński, Notariat publiczny w średniowiecznej Polsce, Lublin 1979, s. 123..
Życiorys Pochodził z mieszczańskiej rodziny zamieszkałej w Kaliszu. Na Akademię Krakowską zapisał się około 1418, w 1421 otrzymał stopień bakałarza, a magistrem nauk wyzwolonych został w 1427. Studiował razem z Janem z Dąbrówki i Tomaszem Strzępińskim i razem z nimi rozpoczął studia prawnicze, które zakończył uzyskując stopień doktora dekretów 18 lutego 1440 po zdaniu egzaminu poprosił o roczny urlop i udał się do Wielkopolski. 18 sierpnia 1441 pozbawiono go wszystkich prebend, jakie posiadał, chcąc zmusić do powrotu i przejścia na Wydział Prawa. 4 maja 1443 otrzymał w Gnieźnie nominację na oficjała arcybiskupa gnieźnieńskiego Wincentego Kota, funkcję tę pełnił do lipca 1448. Pracował także jako wykładowca prawa kanonicznego w gnieźnieńskiej katedrze, składając rezygnację 6 października 1452. Do Krakowa na stałe powrócił pod koniec 1452. W 1453 po raz pierwszy został wybrany rektorem Akademii, obowiązki rektora łączył z funkcją wykładowcy prawa kanonicznego i wikariusza generalnego biskupa krakowskiego Tomasza Strzępińskiego, którym był w latach 1455-1459.