Studia i kariera urzędnicza i pedagogiczna Po studiach teologicznych i medycznych na uniwersytetach w Jenie i Getyndze oraz uzyskaniu w Getyndze doktoratu w 1799 r. pracował jako lekarz do 1810. W Berlinie wstąpił do towarzystwa Deutsche Tischgesellschaft, gdzie publicznie nawoływał w 1811 do wypędzenia ŻydówTheodore Ziolkowski: Berlin. Aufstieg einer Kulturmetropole um 1810, Stuttgart, 2002, s. 236.. Od 1811 do 1818 był wychowawcą księcia Anhalt-Bernburg, Aleksandra Carla w Ballenstedt. Był przeciwnikiem liberalnych reform szkolnych Wilhelma von Humboldta, którego oskarżał o zbyt wiele równości w edukacji. Propagował zróżnicowanie edukacji podstawowej w zależności od klasy społecznej i zawodów, stając się prekursorem zróżnicowanego systemu szkolnego z uwzględnieniem praw kościelnych, praw rodziców i różnic regionalnychHans Brunnengräber: Ludolph von Beckedorff: ein Volksschulpädagoge des 19. Jahrhunderts.