Kazimierz Michalik (ur. 29 kwietnia 1933, zm. 18 lutego 2024) – polski wiolonczelista i pedagog.
Życiorys Kształcił się w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach w klasie wiolonczeli pod kierunkiem Józefa Drohomireckiego, jak również w Akademii Sztuk Muzycznych w Pradze pod okiem Karela P. Sádlo i Miloša Sádlo. Michalik podkreślał wkład, jaki wywarła znajomość z Mstisławem Rostropowiczem, Daniiłem Szafranem i André Navarrą na rozwój jego warsztatu muzycznego.
W 1951 r. pełnił obowiązki koncertmistrza wiolonczel w Wielkiej Orkiestrze Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach, następnie od 1965 r. w Orkiestrze Symfonicznej Filharmonii Narodowej w Warszawie. Ponadto występował w zespołach kameralnych, m.in. w Trio Śląskim i Solistach Filharmonii Narodowej, wyjeżdżając z ostatnim z nich w wiele międzynarodowych tras koncertowych oraz realizując liczne nagrania. Podczas solowej kariery grywał m.in. z Janem Krenzem, Zygmuntem Latoszewskim, Václavem Neumannem, Markiem Pijarowskim i Bogusławem Madeyem.