Ignacy Czernik, także Ignacy Czernich (ur. 19 czerwca lub 19 lipca 1803 w Dzierżąźnie k. Staropola, zm. 12 września lub 13 listopada 1887 w Paryżu) – żołnierz, oficer powstania listopadowego i powstania węgierskiego, spiskowiec, działacz emigracyjny; kawaler Krzyża Złotego Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Młodość Kształcił się w Korpusie Kadetów w Kaliszu, jako ochotnik wstąpił do 3 Pułku Strzelców Pieszych (20 I 1822). W roku 1825 awansował do stopnia starszego sierżanta, następnie rozpoczął naukę w Szkole Podchorążych Piechoty w Warszawie. Był jednym z pierwszych (od 1828) i jednym z najaktywniejszych członków Sprzysiężenia Wysockiego, które zainicjowało wybuch powstania listopadowego. Kółko spiskowe, do którego należał, odbywało potajemne narady m.in. w mieszkaniu Jana Bartkowskiego na Krakowskim Przedmieściu. Ignacy Czernik opracowywał m.in. plany zamachu na wielkiego księcia Konstantego, za co wkrótce (12 XI) – na skutek denuncjacji samego Bartkowskiego i Tomasza Zagrobińskiego – został aresztowany. 14 listopada 1830 złożył zeznania obciążające współspiskowców, czym nieomal doprowadził do kolejnych aresztowań. Sam również padł ofiarą kolejnych obciążających zeznań, tym razem Wincentego Kobylińskiego.