mały|Obraz spod mikroskopu – powiększenie 50000× Kriomikroskopia elektronowa lub mikroskopia krioelektronowa (cryogenic electron microscopy, cryo-EM) – wariant mikroskopii elektronowej pozwalający na obrazowanie makromolekuł z niemal atomową dokładnością. Cryo-EM może osiągać rozdzielczość do 1,25 Å. Możliwe jest – w przeciwieństwie do krystalografii – zobrazowanie ruchomych, heterogennych obiektów oraz zbadanie zmian konformacyjnych danej cząsteczki.
Udoskonalenie tej metody zostało w 2017 r. uhonorowane nagrodą Nobla. Otrzymali ją Jacques Dubochet, Joachim Frank i Richard Henderson.
Klasyczna mikroskopia elektronowa Mikroskop elektronowy w swojej zasadzie działania jest bardzo podobny do mikroskopu optycznego. Zawiera soczewki i obiektywy, jednak zamiast światła używa się wiązki elektronów. Występuje działo elektronowe, a soczewki (będące cewkami elektrycznymi, przez które przepływa prąd) wytwarzają pole magnetyczne, przez co skupiają wiązkę elektronów, która ostatecznie utworzy obraz. Dodatkowo ważnym elementem odróżniającym mikroskopy elektronowe od optycznych jest wykonywanie pomiarów w niezbędnej próżni.