Po ciężkim śledztwie w Domu Żołnierza i Forcie VII skazano go w marcu 1944 roku na pięć lat obostrzonego obozu karnego. Karę odbywał w więzieniach w Rawiczu i w Griebo nad Łabą.
Do kraju wrócił na przełomie kwietnia i maja 1945 roku. Podjął pracę w Dziale Aprowizacji Rybnickiego Okręgu Węglowego. W obawie przed aresztowaniem przez UB wyjechał w 1948 roku do Gorzowa Wielkopolskiego, gdzie pracował w Centrali Rybnej. W grudniu 1962 został zatrzymany przez UB i oskarżony o sabotaż gospodarczy oraz znieważenie władz PRL. Skazano go na 15 lat więzienia. Karę częściowo odbył w więzieniu w Rawiczu. W 1974 roku ze względów zdrowotnych urlopowany z więzienia.
11 listopada 1980 uzyskał prawa kombatanckie. Był działaczem NSZZ „Solidarność” i opozycji demokratycznej. Został odznaczony Krzyżem AK, Medalem Wojska trzykrotnie, Medalem za Udział w Wojnie Obronnej 1939. Zmarł 11 września 1992 roku. Został pochowany na cmentarzu komunalnym w Gorzowie Wielkopolskim.
Przypisy
Bibliografia Encyklopedia konspiracji wielkopolskiej, red. M.