Samo przypisanie przez późną wzmiankę kronikarską głównej roli w powstaniu obiektu badacz tłumaczy ugruntowanym w XIV wieku wizerunkiem Czeszki jako chrystianizatorki państwa oraz maryjnym wyznaniem świątyni, kojarzącym się powszechnie w Europie z funkcją żony władcy.
W dalszej części rozdziału autor podaje nowe argumenty przemawiające za tezą Romana Michałowskiego o udziale Rychezy w kulcie Mikołaja z Miry na terenie Polski, wcześniej łączonego z działalnością kupców, których jest patronem. Pac przegląda aktualne ustalenia archeologiczne i historyczne dotyczące wymienionym przez Michałowskiego świątyń, dodając do nich jeszcze Kościół św. Mikołaja w Żarnowie, dzielący wcześniej wezwanie z Maryją. Analizując Psałterz Egberta badacz wyciąga wniosek o wczesnym kulcie Mikołaja – skryba zostawił w kalendarzu na 6 grudnia puste miejsce, by, zdaniem Paca, wspomnienie Mikołaja zapisano złotem. Historyk wskazuje na Ezzonidów, jako na szczególnych szerzycieli kultu biskupa Miry, który za pośrednictwem cesarzowej Teofano dodawał im legitymizacji.