Annemarie Schimmel (ur. 7 kwietnia 1922 w Erfurcie, zm. 26 stycznia 2003 w Bonn) – niemiecka naukowiec, orientalistka, pisarka, wykładowca akademicki, profesor na Uniwersytecie Harvarda w latach 1967–1992.
Wczesne życie Annemarie Schimmel pochodziła z protestanckiej, wykształconej klasy średniej. Jej ojciec Paul był pracownikiem pocztowym, a matka Anna należała do rodziny powiązanej z żeglugą i międzynarodowym handlem. Po ukończeniu szkoły średniej w wieku 15 lat pracowała dobrowolnie przez pół roku w Reichsarbeitsdienst, organizacji przystosowania obywatelskiego i wojskowego młodzieży w III Rzeszy, która w trakcie II wojny światowej wykonywała funkcje pomocnicze wobec Wehrmachtu. W 1939 rozpoczęła studia na Uniwersytecie w Berlinie, gdzie była pod silnym wpływem nauczyciela Hansa Heinricha Schaedera, który zasugerował, aby studiowała Dīvān-e Šams-e Tabrīzī, jedno z głównych dzieł Dżalala ad-Din ar-Rumi, wybitnego poety sufickiego, mistyka perskiego, teologa islamskiego, założyciel bractwa „wirujących derwiszy”.