Do celu bezpiecznie dotarło w sumie 330 osób, 140 koni i 38 wozów. Konwój ze Słobit, Prakwic i innych majątków Dohnów, dotarł na wiosnę 1945 r. do miasta Hoya pod Bremą, gdzie się rozwiązał. Po wojnie okazało się, że był to największy konwój uciekinierów z Prus Wschodnich do Niemiec.
Po wojnie zamieszkał w Grenzach. Pracował w firmie farmaceutycznej oraz podejmował starania w kierunku odtworzenia na terenie Niemiec hodowli koni rasy trakeńskiej (Trakehner Verband). W lipcu 1952 r. niemiecki Bundestag przyjął ustawę o podatku wyrównawczym na pokrycie szkód wojennych. Książę Dohna za majątek pozostawiony w Słobitach i Prakwicach, o wartości obliczanej na 6 350 000 DM, otrzymał tylko 2,7% jego wartości, czyli 172 000 DM. Za otrzymaną kwotę kupił w 1959 r. kawałek gruntu w Lörrach, gdzie wybudował dwupiętrowy dom z pralnią na parterze. Wszystkie maszyny były w kolorze niebieskim, także kontuar, natomiast ściany białe, czyli w herbowych kolorach Dohnów. Od 1961 r. aż do śmierci mieszkał w Bazylei.
W latach 70. XX w. zaczął przyjeżdżać do Polski, nawiązał kontakty z prof.