Muzykoterapia Nordoffa-Robbinsa (ang. Nordoff-Robbins music therapy, także: Creative Music Therapy) – odmiana muzykoterapii (indywidualnej lub grupowej), której nazwa pochodzi od nazwisk jej twórców: angielskiego pedagoga, Clive'a Robbinsa i amerykańskiego kompozytora oraz pianisty Paula NordoffaAgnieszka Smrokowska-Reichmann, Creative Music Therapy – poprzez muzyczny dialog do zdrowia, we: Wspólne tematy, nr 2/2004, s.34-40, ISSN 1506-3690.
Historia i charakterystyka Współpraca twórców metody rozpoczęła się w 1959, kiedy to pracowali oni z dziećmi autystycznymi i takimi, które miały ze sprzężone upośledzenia, których niedostatki ograniczały im możliwości komunikowania się z otoczeniem. W procesie terapeutycznym stworzyli zręby koncepcji muzykoterapeutycznej o uniwersalnym zastosowaniu, której celem głównym jest przeżywanie, budowanie i uzewnętrznianie przez dziecko własnej tożsamości. Z punktu widzenia terapeuty najistotniejsze jest natomiast dotarcie do pacjenta poprzez muzykę i nawiązanie z nim kontaktu przy użyciu dźwięków.