mały|Tapa z wizerunkiem żółwia mały|Obraz Alfonsa Pelliona pokazuje produkcję tapy Tapa – polinezyjski materiał zrobiony z kory różnych drzew, przede wszystkim z rodziny morwowatych (z rodzajów morwa, brusonecja, figowiec). Do produkcji używane jest łyko drzew i krzewów, które po zwilżeniu jest ubijane na twardym podłożu tak długo, aż powstaje zbity, cieńszy lub grubszy podobny do filcu materiał.
Historia Pierwotnie na wyspach Pacyfiku, a później w południowej i środkowej Ameryce, w Afryce i południowej Azji tapa wykorzystywana jest do różnych celów – jako materiał do pisania i malowania oraz jako odzież. Do Europy pierwsze egzemplarze zostały przywiezione pod koniec XVIII wieku przez Jamesa Cooka, który odwiedził Tonga pod koniec XVIII wieku. Tkanina z kory jest powszechnie znana jako tapa w całej Polinezji, chociaż terminologia, dekoracje, barwniki i wzory różnią się na wyspach. Może nosić też inne nazwy: ngatu (Tonga), kapa (Hawaje), masi (Fidżi), siapo (Samoa) i hiapo (Niue).