II wojna światowa przerwała działalność Aeroklubu. Wielu lotników poległo, walcząc na frontach całego świata, sprzęt i budynki uległy zniszczeniu. Po wojnie początkowo Aeroklub korzystał z siedziby PLL LOT przy ulicy Piotrkowskiej 106. Pierwszym prezesem w powojennej działalności klubu została Maria Wardasówna. Działalność lotniczą rozpoczęli jeszcze w 1945 roku szybownicy, korzystając z lądowiska w Borowej Górze.
Od 1951 roku rozpoczęła działalność sekcja spadochronowa, która wykorzystywała w szkoleniu przedwojenną wieżę, a także nową w parku na Julianowie. W tym samym czasie, dzięki otrzymaniu z Aeroklubu PRL dwóch samolotów typu Zlín Z-26 Trenér, sekcja samolotowa na lądowisku w Dąbrówce rozpoczęła szkolenie w pełnej akrobacji.
15 czerwca 1953 roku, Aeroklub Łódzki osiedlił się na nowo wybudowanym lotnisku w Aleksandrowie Łódzkim. W 1958 roku powstał również Klub Seniorów Lotnictwa.
We wrześniu 1961 roku spłonął hangar na lotnisku w Aleksandrowie Łódzkim.