W przeciwieństwie do terenów południowych północna zabudowa ulicy uległa istotnym zmianom. Jedynym odbudowanym budynkiem był notariat biskupi. Na pozostałym obszarze urządzono nowe zagospodarowanie. Obejmowało ono założenie ogrodu w miejscu "wielkiej karczmy" oraz budowę w latach 1792–1793 budynku dla beneficjantów katedralnych w miejsce wyżej wymienionych trzech budynków pierzei północnej. Powstała tu zabudowa przeszła kolejne istotne przeobrażenia na przełomie XIX i XX wieku. Po 1898 roku wzniesiono monumentalny gmach Instytutu Fizyki. Był to budynek trzyskrzydłowy, zajmujący całą zachodnią część kwartału, stanowiąc po stronie zachodniej Ulicy Świętego Idziego północną jej pierzeję (w miejscu notariatu katedralnego), wschodnią pierzeję placu Kościelnego i południową pierzeję ulicy Kanonia. Z kolei w latach 1898 i 1910–1911 przebudowano dom beneficjantów katedralnych.