Główne prace skoncentrowały się na dawnej willi dyrektorów, sąsiednie budynki wyburzono. Zmieniono rzut i bryłę budynku oraz system komunikacyjny. Poszerzono skrzydło boczne od strony ogrodu dodając do niego trakt mieszkalny. Portyk znajdujący się na osi ryzalitu środkowego został przekształcony w trzyosiową werandę z tarasem na dachu.
Elewacja Starej willi nadano charakter reprezentacyjny o formach zbliżonych do romanizmu i z elementami secesyjnymi. W środkowej części budynku dodano trzecią kondygnację. W osi poprzecznej korpusu wzniesiono belweder zasłonięty od strony elewacji schodkowym szczytem. Fasada wyłożona została kwadrowaniem imitującym kamienne ciosy oraz umieszczono w niej zróżnicowanymi neogotyckimi otworami okiennymi. Półkolista brama do budynku została umieszczona we wschodniej części, przez którą wchodzi się do wąskiego korytarza prowadzącego do klatki schodowej. Nad arkadą umieszczono kartusz z inskrypcją Commutatum et renovatum An. Do. 1898. Po ostatnich remontach w XXI wieku na osi skrzydła zachodniego przebito dodatkowe wejście do budynku, również zakończone arkadą.