Baixa, także Baixa Pombalina (wym. ) – centralna dzielnica Lizbony administracyjnie należąca do kilku freguesias, w większej części São Nicolau oraz Madalena. Położona jest pomiędzy Tagiem na południu, Chiado na zachodzie, placami Rossio i Figueira na północy oraz Alfamą i wzgórzem zamkowym na wschodzie.

Historia Historia Baixy wiąże się nierozerwalnie z trzęsieniem ziemi z 1755 roku. W jego następstwie zniszczeniu uległa duża część Lizbony, w tym niemal całe sięgające historią średniowiecza kupieckie śródmieście z około 120 ulicami, uliczkami i przesmykami oraz 16 placami. Odpowiedzialnym za odbudowę stolicy został Sebastião José de Carvalho e Melo, markiz de Pombal, którego imię przyjęła centralna dzielnica (samo baixo oznacza tyle co „niski”, baixa cidade to „dolne miasto”). Zgodnie z jego wytycznymi planista Manuel da Maia dzielnicę rozciągającą się pomiędzy położonym nad Tagiem dawnym placem pałacowym a placem Rossio podzielił regularnym układem dziesięciu alei (naprzemiennie szerokich i węższych) przedzielonych ośmioma ulicami przecinającymi je pod kątem prostym. Pomiędzy nimi wzniesiono innowacyjne budynki projektowane z myślą o zagrożeniach sejsmicznych. Wewnątrz murów posiadają one drewniany szkielet (tzw. „klatkę pombalińską”, gaiola pombalina).