W latach 1968–1980 był członkiem redakcji „Encyklopedii Katolickiej” w zespole merytoryczno-leksykograficznym w dziale teologii pastoralnej. Od 1969 do 1980 był nauczycielem akademickim Instytutu Teologii Pastoralnej Wydziału Teologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W 1980 przeszedł do pracy w Papieskim Wydziale Teologicznym w Poznaniu i był tam zatrudniony do 1998, kiedy instytucja ta została przekształcona w Wydział Teologiczny UAM. W UAM był zatrudniony do przejścia na emeryturę w 2010. W Wydziale Teologicznym UAM zajmował stanowisko profesora nadzwyczajnego, prodziekana do spraw studenckich (1999–2002) i kierownika Zakładu Pedagogiki Chrześcijańskiej i Dialogu (2002–2011). Od 1991 wykładał także teologię pastoralną w Wyższym Seminarium Duchownym Ojców Franciszkanów we Wronkach.

Pełnił szereg funkcji w Kurii Metropolitalnej w Poznaniu. W latach 1980–1990 był referentem i wizytatorem nauki religii w Archidiecezji Poznańskiej, a w latach 1996–2001 wikariuszem biskupim ds. katechizacji i dyrektorem Wydziału Katechetycznego.

Papież Jan Paweł II mianował go prałatem honorowym Jego Świątobliwości

W 2001 „był jednym z nielicznych duchownych w Poznaniu, którzy mieli odwagę bronić molestowanych kleryków przed abp. Juliuszem Paetzem”.

Należał do Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk.