Skakuszka północna prowadzi skryty, naziemny, nocny tryb życia. Kopie długie i rozległe nory, które w przypadku samic mają do 5 m długości. Nory mają wiele ukrytych wyjść, umożliwiających ucieczkę i mylących drapieżniki. Skakuszka porusza się skokami jak miniaturowy kangur i zostawia charakterystyczne tropy, świadczące o występowaniu tych gryzoni. Jest trudna do schwytania. Niewiele wiadomo o jej zwyczajach; w kolonii w niewoli po około siedmiotygodniowej ciąży samice rodziły do pięciu młodych. Nowo narodzone skakuszki były nagie i ślepe, otwierały oczy po 21–22 dniach.
Populacja i zagrożenia Skakuszka północna ma ograniczony zasięg występowania i nie jest objęta planem ochronnym. Jej liczebność spada. Za najważniejsze zagrożenia uznawane jest drapieżnictwo ze strony zdziczałych kotów, wydobycie rud manganu i boksytów oraz zmiany w występowaniu pożarów buszu. Gatunek wydaje się radzić sobie z niewielkimi, rozproszonymi pożarami. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody obecnie uznaje skakuszkę północną za gatunek zagrożony.
Przypisy Nazwy polskie za:
Kategoria:Myszowate Kategoria:Ssaki Australii Kategoria:Taksony opisane przez Oldfielda Thomasa Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1921 roku