Stanisław Zygmunt Orłowski (ur. 1 grudnia 1893 w Gonkowicach, zm. 23 września 1944 w Perth) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 1 grudnia 1893 w Gonkowicach w powiecie piotrkowskimPoczątkowo w Rocznikach Oficerskich 1923, 1924 wskazywano datę urodzenia 14 grudnia 1893..
Po zakończeniu I wojny światowej został przyjęty do Wojska Polskiego z byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Został awansowany na stopień porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923 był oficerem 85 pułku piechoty. Następnie awansowany na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924. Odbył Kurs Normalny 1924–1926 w Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. 11 października 1926, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do 21 Dywizji Piechoty Górskiej w Bielsku. W listopadzie 1928 został przeniesiony do Biura Ogólno-Organizacyjnego Ministerstwa Spraw Wojskowych. W 1932 pełnił służbę na stanowisku szefa Ekspozytury Nr 5 Oddziału II Sztabu Generalnego we Lwowie. W styczniu 1934 znajdował się w dyspozycji szefa Departamentu Piechoty MSWojsk. 4 lutego 1934 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1934 i 25. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1936 razem z kpt.