Andrzej Starkowiecki herbu Łodzia (zm. w 1664 roku) – kasztelan kamieński i łęczycki, starosta koniński.
Życiorys Andrzej Starkowiecki wywodził się z wielkopolskiej rodziny herbu Łodzia. Data jego narodzin nie jest znana, być może urodził się we wsi Starkówiec w województwie kaliskim.
Pierwszym widocznym w źródłach etapem karier Andrzeja był urząd sekretarza królewskiego na dworze Wazów, w latach 1646–1654. Kolejne sprawowane urzędy to: łowczy kaliski (od 1646 roku), kasztelania kamieńska (po 20 grudnia 1646 roku), starostwo konińskie (w latach 1660–1661) i kasztelania łęczycka (od 26 czerwca 1661 roku). Dodatkowo w zastępstwie za Bogusława Leszczyńskiego w 1659 roku zasiadał w sądach jurydyki kaliskiej.
W 1650 roku Starkowiecki uczestniczył w poselstwie do Ferdynanda III Habsburga. W 1656 roku brał udział w wojnie ze Szwecją, walcząc, prawdopodobnie pod dowództwem Jana Piotra Opalińskiego, w bitwach pod Lesznem, Kościanem i Kaliszem, być może uczestniczył w negocjacjach pokojowych. Na sejmie 1661 roku był członkiem komisji do spraw ustalenia granicy Rzeczypospolitej z Pomorzem, Brandenburgią i Śląskiem.