Tradycja Czak-czak jest ulubionym wschodnim ciastem w kuchni ludów tureckich – Tatarstanie, Baszkirii, Kazachstanu, Kirgistanu, Uzbekistanu. Tradycyjny czak-czak był przygotowywany w szczególny sposób. Najpierw niezamężne dziewczyny wyrabiały i kroiły ciasto, które smażyły małżeństwa. Starsi przygotowywali syrop z miodem i nadawali kształt ciastu. Mogło ono być okrągłe, płaskie lub mieć inne kształty. U Tatarów czak-czak jest tradycyjnym ciastem przygotowanym przez matkę panny młodej na wesele, jego kawałek można otrzymać tylko pod warunkiem, że gość przyniesie jakąś potrawę na weselny stół. Im będzie ona smaczniejsza, tym większy otrzyma kawałek. Według tradycji im więcej zjesz weselnego czak-czaka, tym słodsze i dłuższe będziesz miał życie. Tradycyjne weselne ciasto może być przygotowane nawet z 400 żółtek. Czak-czak może być przechowywany przez około trzy tygodnie. Je się go rękoma, czasem jest krojony na małe kawałki, jeśli jest duży.
Przygotowanie
Z jajek, mąki i soli przygotowuje się ciasto. Po rozwałkowaniu i podzieleniu na części robi się z niego paski lub kulki, które smaży się w głębokim tłuszczu. Z miodu i cukru przygotowuje się syrop, który wraz z bakaliami dodaje się do usmażonych ciasteczek.