W dziełach hrabiny Ségur, kara jest przedstawiona w bardzo brutalny sposób.
Wiele innych aspektów jej twórczości opisuje specyfikę, która dotyczy tylko niewielkiej mniejszości dzisiejszego społeczeństwa francuskiego, na przykład: zwracanie się do rodziców per pan czy też status służących. Inne aspekty są nieco przestarzałe: leczenie medyczne takie jak nadmierne upuszczania krwi, okłady posypane kamforą, słona woda przeciwko wściekliźnie itd. Realizm w reprezentacji życia codziennego i jego najmniejsze szczegóły sprawiły, że hrabina Ségur została nazwana przez Macelle Tinayre «Balzakiem dzieci».
Dzięki niektórym postaciom jej dzieła przedstawiają karykatury i stereotypy obyczajów różnych ludów, takie jak wyobrażała sobie arystokracja francuska, na przykład: skąpych i niechlujnych Szkotów, złoczyńców i szermierzy arabskich, polskich pijaków i brudasów, Wołochów i Cyganów przedstawianych jako złodziei i kłamców oraz brutalnych Rosjan znęcających się nad swoimi kobietami.
Źródła inspiracji Hrabina Ségur nadała wielu postaciom imiona osób należących do jej najbliższego otoczenia, wyrażając w tej sposób maksymę: Pisz tylko to, co widziałeś. Oto kilka przykładów :