Głos w rozmowie powinien być łagodny, spokojny, kontakt wzrokowy – intensywny, a uczucia własne zredukowane na rzecz wczucia się w osobę podopiecznego.

Prawidłowo przeprowadzany proces walidacji gerontologicznej redukuje u podopiecznego lęki, agresję, łagodzi kryzysy, ułatwia współistnienie w grupach, pozwala wyjaśniać wiele nietypowych lub pozornie dziwacznych zachowań.

Niektórzy praktycy zwracają uwagę na feministyczny aspekt walidacji, podkreślając, że wiele z jego elementów jest najlepiej rozumianych i wykonywanych przez kobiety: wykazywanie się w toku działań intuicją, reagowanie zarówno racjonalne, jak i emocjonalne.

Krytyka Krytycy metody zarzucają jej przede wszystkim ogromną czaso- i pracochłonność, co dotyczy pełnej wersji prowadzenia terapiiKazimiera Adamczyk, Elżbieta Przychodzka, Barbara Kamieńska-Skowronek, Problemy pielęgnacyjne u osób z zespołem otępiennym na przykładzie Domu Opieki Społecznej, w: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, vol. LX, suppl. XVI, 7, sectio D, 2005, s.7 (istnieją też wersje skrócone, bardziej powierzchowne, stosowane w dużych ośrodkach dla seniorów, gdzie nie zawsze pracuje dostateczna liczba personelu). Stosowanie metody wymaga od opiekuna cierpliwości i wyrozumiałości, empatii, a także odporności na przejściowe niepowodzenia.