W czasie „Burzy” „Lubicz” był adiutantem dowódcy II batalionu 7 Pułku Piechoty Legionów. Po wejściu wojsk sowieckich w lipcu 1944, „Lubicz” pozostał komendantem Rejonu III Obwodu Krasnystaw i kontynuował działalność konspiracyjną. NKWD i UB kilkakrotnie przeprowadzały rewizję w domu rodziców w Mościskach. W październiku 1944 NKWD aresztowało i wywiozło do Związku Radzieckiego młodszego brata Stanisława „Kosę”. Wrócił w listopadzie 1947.

W sierpniu 1945 wyjechał do Warszawy, aby kontynuować rozpoczęte przed wojną studia na SGGW. Ten wyjazd zakończył jego działalność konspiracyjną. Ujawnił się 13 października 1945 przed Komisją Likwidacyjną byłych Batalionów Chłopskich w Lublinie. Studia zakończył w grudniu 1948 uzyskując tytuł inżyniera-rolnika i magistra nauk agrotechnicznych.

Pomimo ujawnienia się, „Lubicz” był śledzony przez bezpiekę i jej konfidentów do co najmniej 1953. W dokumentach UB Krasnystaw przesłanych do UB Lublin był oskarżany o „zwalczanie ruchu postępowego”, „wrogie ustosunkowanie do ZSRR i ustroju ludowego” i pozostawanie w konspiracji jako dowódca placówki Wolności i NiezawisłościMeldunek Do Naczelnika Wydziału III-go W.UB.P.