Wilhelm Carl Eppingen Sponneck (ur. 16 lutego 1815 w Ringkøbing, zm. 29 lutego 1888 w Kopenhadze) – duński mąż stanu, ekonomista, minister finansów Danii w latach 1848–1854, doradca króla Grecji Jerzego I w latach 1863–1865.
Życiorys Pochodził z rodziny wywodzącej się ze ŚląskaEncyklopedya powszechna, t. 23, Warszawa 1866, wyd. S. Orgelbranda, s. 900.
W roku 1832 ukończył Akademię w Sorø w Zelandii. W 1832 podjął studia prawa, które ukończył w 1836. Następnie zasiadał w zarządzie celnym i w izbie handlowej. W 1840 wydał opasłe dzieło pt. „O komorach celnych w Danii”.
W 1848 król Fryderyk VII mianował go członkiem Zgromadzenia Konstytucyjnego. W tym samym roku został powołany na stanowisko ministra finansów, które piastował w pięciu kolejnych gabinetach i "na tem stanowisku ważne krajowi oddał usługi, lubo większość narodu upatrywała w jego postępowaniu dążności reakcyjne", jak czytamy w XIX-wiecznej Encyklopedii Orgelbranda. Odegrał znaczną rolę polityczną w wojnie szlezwicko-holsztyńskiej, konflikcie w południowej Danii, którego przedmiotem była przynależność państwowa księstw Szlezwiku i Holsztynu, położonych u nasady Jutlandii.