Alain Cuny; właściwie René Xavier Marie (ur. 12 lipca 1908 w Saint-Malo, zm. 16 maja 1994 w Paryżu) – francuski aktor teatralny i filmowy.
Życiorys Debiutował w teatrze jak i w filmie jeszcze w latach 30. XX wieku. Pierwszą ważną i główną rolę zagrał w filmie Marcela Carné pt. Wieczorni goście (1942). Równocześnie rozwija się jego kariera teatralna. W czasie wojny poznaje dramaturga Paula Claudela, który powierza mu rolę w inscenizacji swego dramatu Zwiastowanie. W 1947 Cuny bierze udział w Festiwalu Teatralnym w Awinionie, po czym dołącza do tworzonego przez Jeana Vilara Narodowego Teatru Popularnego; gdzie grał w sztukach: Szekspira, Anouilh, Pirandello, Sartre’a, Claudela. W kolejnych latach występował także coraz częściej w filmach; zarówno w produkcjach francuskich i włoskich. Grał u mistrzów włoskiego kina: Michelangelo Antonioniego (Dama bez kamelii), Federico Felliniego (Słodkie życie i Satyricon), Francesco Rosiego (Ludzie przeciwko sobie, Szacowni nieboszczycy, Chrystus zatrzymał się w Eboli oraz Kronika zapowiedzianej śmierci) i Marco Ferreriego (Audiencja i Nie dotykaj białej kobiety!). W 1956 zagrał archidiakona Frollo w ekranizacji powieści Victora Hugo Dzwonnik z Notre Dame z udziałem Anthony’ego Quinna i Giny Lollobrigidy.