Tanluan (chiń. 曇鸞; jap. Donran; ur. 476, zm. 542) – chiński mnich buddyjski związany ze Szkołą Czystej Krainy.
Biografia Pochodził z rejonu góry Wutai. Był to północny rejon Chin, który nieustannie był infiltrowany przez ludy niechińskiego pochodzenia. W stosunku do reszty Chin, rejon ten wykazywał spadek kulturalnego poziomu ludności. Ludzie tam mieszkający mieli skłonności do takiego rodzaju buddyzmu, który podkreślał magię, omeny, mistyczne sformułowania i jasnowidztwo. Wiele sutr buddyjskich, które powstały w tym rejonie, swoimi treściami zaspokajały potrzeby tych ludzi.
W biografii Tanluana znajduje się opowieść o jego chorobie. Gdy zdrowiał, nagle zobaczył niebiańską bramę otwierającą się przed nim. Ta wizja sprawiła, że dalszą część życia zamierzał poświęcić poszukiwaniu eliksiru nieśmiertelności. Usłyszał o pewnym taoistycznym mistrzu na południu - Tao Hongjingu (452-536), który podobno posiadał taką formułę. Udał się do niego i od taoistów otrzymał tekst Xian jing (Sutra o nieśmiertelnych). Gdy wracał z południa Chin do domu, spotkał po drodze mnicha buddyjskiego Bodhiruciego, który powiedział mu, że w buddyzmie jest sformułowanie, które prowadzi do osiągnięcia wiecznego życia i jest doskonalsze od sformułowania taoistycznego. Następnie Bodhiruci nauczył go tekstów związanych z Czystą Krainą.