49 [w:] , że stosunkowo powszechna umiejętność pisania i czytania znajduje odzwierciedlenie w nakazie zawartym w Torze w Księdze Powtórzonego Prawa (6,9 oraz 11,20): I zapiszesz (te słowa) na odrzwiach twojego domu i na twoich bramach. Mimo że znaleziono bardzo niewiele inskrypcji w języku hebrajskim z X wieku, to ilość materiału epigraficznego z VIII wieku p.n.e. wskazuje na stopniowe rozprzestrzenianie się piśmienności wśród ludu Królestwa Izraela i Królestwa Judy.
Inne zabytki piśmiennictwa starohebrajskiego W 1855 r. w ruinach Sydonu odnaleziono fenicki napis w 22 wersach, z których każdy zawierał ok. 40–50 znaków. W „United States Magazine” z lipca 1855 r. opublikowano faksymilową kopię pisma tej inskrypcji pochodzącej z pokrywy dużego kamiennego sarkofagu w stylu egipskim; jej treść dotyczy głównie genealogii pochowanego w sarkofagu króla Sydonu.
Prawdopodobnie najstarszym znanym pozabiblijnym potwierdzeniem użycia tytułu „Jahwe Zastępów” jest wapienna tabliczka BLMJ 4663 zapisana pismem paleohebrajskim.
Litery
Poniższa tabela zawiera porównanie liter alfabetu fenickiego, paleohebrajskiego i współczesnego hebrajskiego.