W przebiegu 3-metylokrotonyloglicynurii charakterystyczna jest różnorodność obrazu klinicznego. Przebieg schorzenia może być skąpoobjawowy lub wręcz bezobjawowy, a na drugim biegunie spektrum symptomatologii są ciężkie, zagrażające życiu epizody ciężkiego stanu klinicznego z wymiotami, drgawkami, zaburzeniami świadomości czy też zespołem przypominającym zespół Reye’a. Nierzadko występuje hipoglikemia i objawy neurologiczne takie jak: hipotonia, drgawki, dystonia, epizody udaropodobne, leukodystrofia, opóźnienie rozwoju psychoruchowego.
Rozpoznanie W programie badań przesiewowych noworodków wykonuje się badanie kropli suchej krwi na specjalnym rodzaju bibuły (bibuła przesiewowa) w celu identyfikacji noworodków z 3-metylokrotonyloglicynurią. W tym badaniu wykrywany jest metabolit 3-hydroksyizowalerylokarnityna.
Kliniczne badania laboratoryjne krwi z użyciem tandemowej spektrometrii mas (MS/MS): podwyższony poziom (acylokarnityn) obniżony poziom karnityny
Kliniczne badania próbki moczu z użyciem GC/MS wykazuje nieprawidłowości: zwiększony poziom kwasu 3-hydroksy-izowalerianowy, 3-metylokrotonyloglicyny i ewentualnie tiglylglicyny 3-hydroksyizowalerylokarnityna