Jan Bartkowski (ur. 19 listopada 1811 w Prusinowie, zm. 24 listopada 1893 w Paryżu) – żołnierz, oficer powstania listopadowego, kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Virtuti Militari, rewolucjonista, działacz emigracyjny, karbonariuszhttp://rcin.org.pl/Content/15231/WA303_3758_A96-r1960-R67-nr1_Kwartalnik-Historyczny%2006-Miscellanea.pdf, pamiętnikarz, tłumacz, nauczyciel języków obcych.
Młodość Urodził się jako syn Andrzeja Bartkowskiego. Pierwsze nauki pobierał w Kętrzynie w Prusach Wschodnich, następnie w konwikcie XX. Pijarów na Żoliborzu w Warszawie, a od 1829 na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Był członkiem Sprzysiężenia Wysockiego, a także twórcą tajnego kółka spiskowego na uniwersytecie, inwigilowanego m.in. przez Henryka Mackrotta. W jego mieszkaniu na Krakowskim Przedmieściu organizowano tajne narady studentów przed wybuchem powstania – omawiano na nich m.in. plany zabójstwa wielkiego księcia Konstantego. W tym samym mieszkaniu, dnia 13 października 1830 członkowie kółka Bartkowskiego oczekiwali przygotowanego wybuchu powstania narodowego, które jednak ok. godz. 23.00 odwołano. Brał ponadto Bartkowski udział w produkcji amunicji i „przysposobieniu broni” na potrzeby powstania.