Su wen dyskutuje podstawy fizjologii, anatomii i higieny; druga z głównych ksiąg, Ling shu, omawia bardziej szczegółowo zabiegi terapeutyczne, w tym termo- i akupunkturę. Terapie z użyciem leków są rzadkie. Fragment dzieła Huangdi Neijing – z pierwszej księgi (Su wen), rozdział 17: Mai Yao Jing Wei Lun (Podstawy i Zasady Palpacji Diagnostycznej)
Żółty Cesarz zapytał: „Jaka jest metoda diagnozy przy palpacji pulsu?” Qi Bo odpowiedział: „Palpacja pulsu powinna być wykonywana o wczesnym poranku, kiedy energia Yang jeszcze się nie poruszyła, kiedy energia Yin jeszcze się w pełni nie rozprzestrzeniła, kiedy pokarm i napoje nie zostały jeszcze przyjęte przez pacjenta; wtedy energia kanałów (meridianów) nie jest nadmiernie aktywna, energie pobocznych gałęzi dużych kanałów są w harmonii, a energia i krew nie zostały jeszcze poruszone. W tej sytuacji można skutecznie diagnozować stan pulsu” (...) O autorach dzieł składających się na Kanon nic nie wiadomo; jest to kolekcja powiązanych ze sobą krótkich wypowiedzi różnych autorów, reprezentujących różne tradycje medyczne (niektóre fragmenty są ze sobą sprzeczne). Część fragmentów rozwija i komentuje idee przedstawione w innych fragmentach;