Model B. F. Skinnera Według Skinnera większość zachowań, w które angażują się organizmy to zachowania sprawcze, czyli takie, które zostały wyuczone podczas interakcji organizmu z otoczeniem (w wyniku działania konsekwencji danego zachowania). W modelu tym reakcje i zachowania człowieka są spontanicznie emitowane. Ich częstotliwość z czasem zaczyna zależeć od tego, jakie skutki wywołują w środowisku, od aktualnych cech środowiska i stanu motywacyjnego organizmu. Są to tzw. bodźce różnicujące, które informują o możliwych konsekwencjach zachowania.
Podsumowując, w modelu Skinnera analizującym relacje pomiędzy reakcją a jej konsekwencjami można wyróżnić trójelementową zależność:
BODZIEC POPRZEDZAJĄCY ⇒ ZACHOWANIE ⇐ KONSEKWENCJA
Pozytywne konsekwencje przeszłych zachowań organizmu zwiększają prawdopodobieństwo jego wystąpienia w przyszłości, a negatywne konsekwencje zmniejszają to prawdopodobieństwo.
Natomiast bodźce poprzedzające informują o tym, że dane zachowanie może w tym konkretnym momencie skutkować określonymi konsekwencjami.
Zachowania publiczne i prywatne Zachowania publiczne (zewnętrzne) to takie, które można obserwować z zewnątrz organizmu.
Zachowania prywatne (wewnętrzne) są dostępne jedynie osobie, która je przeżywa, np.