od 3 IV 1831 – w 1 Pułku. 16 IX przekroczył wraz z korpusem gen. Ramoriny granicę galicyjską. We Lwowie został internowany przez Austriaków.
Po odzyskaniu wolności powrócił do Warszawy (5 VI 1832), stawił się przed Komisją Rządową Wojny i ponowił przysięgę wierności carowi. Wkrótce wyjechał do wsi Rudnik w obwodzie rawskim.
Życie prywatne 25 lipca 1823 (lub w 1824) w Dmosinie poślubił Klementynę Przeździecką, z którą miał trzech synów: Zygmunta (ur. 1824), Edwarda (ur. 1825) i Józefa (1827-1871). Miał także dwóch braci – Adama (ur. 1789) i Michała (ur. 1790).
Przypisy
Kategoria:Odznaczeni Znakiem Honorowym (20 lat służby) Kategoria:Oficerowie kawalerii powstania listopadowego Kategoria:Polscy uczestnicy wojen napoleońskich Kategoria:Powstańcy listopadowi internowani w Galicji Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Raszynem 1809 (strona polska) Kategoria:Uczestnicy inwazji na Rosję 1812 (strona polska) Kategoria:Zmarli w 1833