Franciszka Ciemienga (potocznie Francka z Kanusa, Dzieweczka z KanusaAndrzej Bartysiewicz, Sanktuarium Matki Boskiej Lubeckiej, Parafia Wniebowzięcia NMP w Lubecku, Lubecko, 2005, s.34-36, lub Dziołszka z KanusaPolska Niezwykła, Dziołszka z Kanusa, ur. 29 stycznia 1867 na Kanusie, przysiółku wsi Draliny, koło Lubecka, zm. 2 kwietnia 1935 tamże) – polska charyzmatyczka i mistyczka.
Życiorys Urodziła się w rodzinie wielodzietnej. Miała poważne trudności w nauce, w tym przyswajaniu wiedzy religijnej, ale często się modliła w lokalnym kościele, głównie do Ducha Świętego i Matki Bożej. W trakcie tych modlitw doznała nieokreślonego wstrząsu, od czasu którego nauka religii zaczęła jej przychodzić bardzo łatwo. Doznawała też częstych nietypowych stanów psychofizycznych, które lokalna społeczność nazywała zabraniami (od słów II Listu do Koryntian: został zabrany aż do trzeciego nieba). Stany te stały się z czasem regularne i powtarzały się codziennie rano, w południe i wieczorem. Podczas zabrań przekazywała nieznane powszechnie informacje dotyczące odwiedzających ją osób, których to danych w żaden sposób nie mogła znać wcześniej. Kładła się najczęściej na kanapie wypowiadając uwagi, rady i zalecenia dla gości. Stany psychofizyczne trwały aż do jej śmierci.