Jego użycie zostało wymienione w farmakopei jako środek na przeziębienie i senność, spowodowane różnymi dolegliwościami medycznymi. Jego skuteczność tłumaczono przez jego zdolności do wchłaniania wilgoci, do ogrzania części ciała, a więc do utrzymania równowagi, tak ważnej dla zdrowia. Próbując zapobiegać chorobom tytoń również stosowano do okadzania pomieszczeń.
Stymulacja oddychania poprzez wprowadzenie dymu tytoniowego przez odbyt na początku była praktykowana przez Indian Ameryki Północnej. Wczesnym przykładem wykorzystania tej procedury jest opis z 1686 roku Thomasa Sydenhama, który przy leczeniu niedrożności jelit przepisywał najpierw puszczanie krwi, a następnie lewatywę dymu tytoniowego:
Wedle doniesień lewatywy z dymem tytoniowym również używali XIX-wieczni duńscy farmerzy dla koni, które wymagały środków przeczyszczających, a amerykański antropolog Frank Speck donosił, że współcześni Indianie z plemienia Catawba również leczyli swoje konie w podobny sposób.