Wymowa mały|Reynaert obiecuje królowi skarby – akwaforta Allarta van Everdingena, XVII wiek Poemat w satyryczny sposób krytykuje przedstawicieli różnych grup społecznych – kleru, arystokracji i chłopstwa. Zdaniem niektórych badaczy dzieło Willema przedstawia punkt widzenia flamandzkiego mieszczaństwa, jednak teza ta jest kontrowersyjna, a inni uczeni sądzą, że docelowym odbiorcą utworu była publiczność dworska. Za tą teorią przemawia fakt, że głównym przedmiotem zainteresowania autora wydają się być stosunki pomiędzy feudałami, a więc królem Noblem i jego baronami, reprezentowanymi przede wszystkim przez lisa, wilka i niedźwiedzia. Na początku akcji porządek feudalny jest zakłócany jedynie przez jednego niewiernego wasala, Reynaerta. Gdy jest on bliski poniesienia kary, owładnięty chciwością lew ułaskawia go i występuje przeciw pozostałym baronom. W końcowej części utworu, gdy król chce pogodzić się z wilkiem i niedźwiedziem, zawiera z nimi pakt wyjmujący niektórych wasali spod prawa i pozwalający ich zabijać. Autor wyraźnie sugeruje w ten sposób, że przeciwnicy lisa nie są wcale lepsi od niego. Gdy w jednym z wcześniejszych epizodów Reynaert wygłasza przemowę do króla, obłudnie opisując swój upadek moralny, czyni wyraźną aluzję do proroctwa z Księgi Izajasza, mówiącego iż w raju "wilk zamieszka wraz z barankiem".