Lwowski Okręg Etapowy – okręg etapowy Wojska Polskiego.
Formowanie i zmiany organizacyjne Formowanie pododdziałów etapowych rozpoczęto na przełomie 1918-1919 roku. W myśl rozkazu Naczelnego Dowództwa WP L24550/IV, rozkazem oficerskim nr 1 z 19 sierpnia 1919, z wszystkich formacji etapowych podległych DOE „Lwów“, sformowano sześć batalionów etapowych.
Na przełomie grudnia i stycznia 1919 Armia Ochotnicza rozpoczęła odwrót za Don pod silnym naporem wojsk bolszewickich. Aby nie dopuścić Armii Czerwonej do Zbrucza i przejąć kontrolę nad ważną strategicznie linią kolejową Kamieniec Podolski - Zwiahel, wojska Frontu Galicyjskiego ruszyły w ślad za ustępującą Armią Ochotniczą, a 28 grudnia 13 Dywizja Piechoty zajęła Starokonstantynów, a kilka dni później Płoskirów. Rozkaz NDWP nr 7305/III z 31 grudnia przemianował Front Galicyjski na Front Podolski. Dowództwo frontu miało przenieść się z Brzeżan do Tarnopola. Przesunięcie frontu 40-60 km na wschód od Zbrucza pociągało za sobą konieczność analogicznego przemieszczenia obszaru wojennego i etapowego oraz przekazania DOGen Lwów tych powiatów Galicji Wschodniej, które zostaną opuszczone przez posuwające się w ślad za frontem formacje etapowe.