Twórczość Maluje różnymi technikami. Symbolista i kolorysta w malarstwie i rysunku. Atrybutem jego malarstwa jest charakterystyczny dla jego stylu brak twarzy, mimiki, a jeśli twarze są, to z ukrytymi ustami albo oczami. Mówią o nim: „Malarz obrazów bez twarzy”. Twierdzi, że najprostszą formą pokazania emocji byłoby namalowanie twarzy, ale od twarzy są fotograficy. Dla niego większym wyzwaniem jest pokazanie sytuacji, oddanie gęstość atmosfery, dramaturgii gestami, ruchem ciała, unikając pokazania twarzy. Oprócz malarstwa rysuje węglem, ołówkiem i wykonuje formy kamienno-metalowe.

W latach 70. poszukując nowych narzędzi i nurtu artystycznego wypowiadania się, Krzysztof Karewicz wymyślił technikę rysowania węglem Kontrarys.

Wybrane dzieła malarskie 1980–1990, cykl „Lata 80-te”: Dziadowski Karnawał Kartoteka Wiec Drugi Sort Granica Inspiracja Paradoks – przekazany na Aukcję Charytatywną dla Domu Wererana Aktora w Skolimowie

2010, cykl „Angloty”: Styks Martwa Fala Bel Canto Ambiwalencja Inny Świat Żółty Kapelusz< Ekwinokcjum Antrakt

2014–2016, cykl „Gołym Okiem”: Dym Bogini Etiuda Sok Pomarańczowy Gość Motyl Copacabana

2017–2018, cykl „Emocje Kobiety”: Gra Pozorów Wiadomość Nostalgia Rozterka

2018, cykl „Retrospekcje”: Wiejskie Coloseum Pan z Wami Karma Ułuda