23 lutego – kolejnych 20 min. Następną małą zagrodę (20 min) postawiono 12 marca, w miejscu gdzie zwykle manewrowały japońskie pancerniki (między 3700 a 5500 m na południe od Laotieshan). Ta ostatnia była elementem wzmacniania obrony pod kierownictwem adm. Makarowa. Kolejnym dodatkiem były zagrody odpalanych elektrycznie z brzegu min, postawione po obu stronach toru wodnego w dniach od 5 do 10 kwietnia. Tego ostatniego dnia, wracający do portu „Amur” uderzył w zatopiony okręt blokadowy, uszkadzając lewą burtę.
Najbardziej udaną akcję wykonał „Amur” 14 maja. Dowódca rosyjskiej eskadry, adm. nie pozwolił postawić zagrody minowej dalej niż 15 kilometrów od brzegu, obawiając się reperkusji międzynarodowych za stawianie min poza wodami terytorialnymi. Mimo braku zgody dowódca stawiacza kmdr por. Fiodor Iwanow ustawił ją w odległości 20 kilometrów – tam, gdzie zwykle manewrowały japońskie okręty liniowe ostrzeliwujące twierdzę (za niesubordynację Witgeft chciał go pozbawić dowództwa). Nowe pole składające się z 50 min, o długości ok. 1 mili morskiej postawiono pod osłoną mgły i Japończycy nie zdawali sobie sprawy z zagrożenia. 15 maja pancerniki „Hatsuse” (okręt flagowy kadm. Nashiby), „Shikishima”, „Yashima”, krążownik pancernopokładowy i awizo „Tatsuta” wpłynęły prosto na miny.