W tym czasie kontynuował prace nad „Abstrakten Köpfen”.

1924 w Weimarze wspólnie z Wassilym Kandinskym, Paulem Klee i Lyonelem Feiningerem założyli grupę „Die Blaue Vier”. Galka Scheyer zainteresowała kolekcjonerów i muzea pracami jej „Czterech Króli”, najpierw w Nowym Jorku, a później na zachodnim wybrzeżu USA – w San Francisco i Los Angeles. Ich prace znalazły się w legendarnych kolekcjach, m.in. Fritza Langa, Josefa von Sternberga, Marlene Dietrich i Grety Garbo. Zaangażowanie Galki Scheyer wyznacza początek międzynarodowej sławy, jaką Feininger, Jawlensky, Kandinsky i Klee osiągnęli dzięki swojej sztuce po II wojnie światowej.

Po dojściu Hitlera do władzy twórczość Jawlensky’ego została objęta zakazem publikacji jako „sztuka zdegenerowana” i jego prace były wystawione w 1937 na Wystawie sztuki zdegenerowanej w Monachium.

W 1927 zaczął chorować na reumatyzm, co utrudniało mu pracę. W 1934 otrzymał niemieckie obywatelstwo. Postępująca choroba zmusiła go do malowania małych form tzw. „Medytacji” – małych abstrakcyjnych portretów.