Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Kolonii (niem. Minoritenkirche) – pofranciszkański kościół klasztorny z XIII wieku, należący do archidiecezji kolońskiej.
Świątynia pełni funkcję kościoła filialnego przy Parafii Świętych Apostołów w Kolonii.
Historia Pierwsi franciszkanie przybyli do Niemiec przed 1221. W 1226 istniała prowincja teutońska, z której w 1239 wydzielona została prowincja kolońska. Minoryci wznieśli w latach 1245-1260 wczesnogotycki chór, zaś w XIV w. dobudowano trójnawową świątynię, stanowiącą obecnie główny trzon budowli. W czasach rewolucji francuskiej, gdy wojska francuskie zajęły Bawarię, kościół zamieniono na spichlerz. W 1804, w trakcie zawieruchy napoleońskiej, kasacie uległa kolońska prowincja franciszkańska, a jej dobra materialne zsekularyzowano. Kościół znalazł się pod zarządem władz miejskich. Świątynia pełniła funkcję kaplicy przy przytułku oraz kościoła szpitalnego. W 1846 kościół przeszedł na własność kapituły katedralnej. W 1862 przeprowadzono renowację wnętrza, dzięki sumie ofiarowanej przez kupca Johanna Heinricha Richartza. Od 1848 rektorem kościoła był bł. ks. Adolf Kolping, kapelan Kolońskiego Związku Katolickich Czeladników. W 1889 kościół został wyposażony w specjalnie zakupiony późnogotycki ołtarz skrzydłowy. Ołtarz ten wykonany został ok. 1480 w Dolnej Saksonii.