Była współautorką statutu Stowarzyszenia Czynnych Polek, powołanego w roku 1868 przez byłe członkinie organizacji „Klaudynek”. 18 lutego 1865 otrzymała nominację na członka honorowego Stowarzyszenia Bratniej Pomocy Polaków w Genewie. Została członkinią zwyczajną założonego w 1874 Stowarzyszenia Pracy Kobiet we Lwowie, była wybierana do rady zawiadowczej tej organizacji 30 marca 1874, ponownie 6 lutego 1876.
Chorowała na gruźlicę, w związku z czym wyjeżdżała za granicę celem kuracji (przebywała we Włoszech: w Wenecji, Florencji, Merano), także wspólnie z chorującą na tę chorobę córką Eugenią. Była przyjaciółką i obiektem uczuć Kornela Ujejskiego (wcześniej dzieła tego poety były wydawane w komisie księgarni Karola Wilda). Ujejski zadedykował jej swój zbiór pt. Tłumaczenia Szopena, datowane na lata 1857–1860, wydane w 1866 jako próba poetyckiego przełożenia muzyki. Zmarła 19 grudnia 1878 w Merano. Została pochowana na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie. Upamiętnia ją pomnik ufundowany przez Ujejskiego.