Jeden z jego członków, brat Guglielmo, ufundował w 1180 roku w dzielnicy Prè kościół San Giovanni. Zbudowali go, jako podwójny kościół (górny i dolny), w latach 1180–1249 mistrzowie z Lombardii, zwani magistri antelami. W momencie inauguracji otrzymał on przypuszczalnie wezwanie św. Jana Chrzciciela, patrona Szpitalników. Oba kościoły zostały połączone strukturalnie z budynkiem mieszczącym szpital i klasztor. Styl architektoniczny kościoła reprezentuje ostatnią fazy architektury romańskiej w wersji lombardzkiej, ewoluującej już w stronę gotyku. Kościół górny powstał jako trójnawowa, czteroprzęsłowa bazylika z transeptem z trzema apsydami. Według XVIII-wiecznych historyków zyskał on w 1376 roku, dzięki przebudowom, niemal nowy wygląd, natomiast zdaniem badaczy współczesnych do końca XVII wieku kościół nie doznał znaczących ingerencji budowlanych. Dach kampanili, składający się z hełmu na planie ośmiokąta, umieszczonego pomiędzy czterema iglicami na planie kwadratu, pochodzi z XIII lub XIV wieku.