Heinrich Ewers (ur. 18 lutego 1906 w Bytomiu, zm. 12 sierpnia 1992 w Paderborn) – niemiecki duchowny katolicki, teolog i prawnik, dziekan Roty Rzymskiej.
Życiorys Ewers w 1927 roku ukończył gimnazjum w Minden w Westfalii. Później ukończył prawo na Uniwersytecie we Fryburgu Bryzgowijskim, a następnie specjalizował się na Université de Bourgogne w Dijon, Uniwersytecie Humboldta w Berlinie i Uniwersytecie w Münsterze. W 1934 otrzymał doktorat na Uniwersytecie w Erlangen.
W maju tego samego roku Ewers zaczął studiować teologię katolicką w Paderborn, decydując się podążać ścieżką kapłaństwa. 2 maja 1940 otrzymał święcenia kapłańskie w katedrze w Paderborn, z rąk arcybiskupa Caspara Kleina. Po tym, jak został wikariuszem w Bernburgu i Anröchte, w listopadzie 1945 został powołany do służby w biurach Archidiecezji Paderborn, której później został również urzędnikiem sądowym.
W 1948 podjął studia w zakresie prawa kanonicznego na Uniwersytecie w Monachium, gdzie w lipcu 1951 uzyskał doktorat z prawa kanonicznego. Ewers w ten sposób stał się doktorem utriusque iuris, to jest obojga praw – kanonicznego i świeckiego i był w stanie podjąć stanowisko sędziego-instruktora w sądzie kościelnym w Paderborn. Od 1955 r.