Plan zakładał wzięcie sił amerykańskich w kleszcze pomiędzy grupy Kurity i Nishimury z różnych stron.
Nadchodząca bitwa była ostatnią nadzieją cesarstwa. Wiadomo było, że przegrana oznaczać będzie ostateczną klęskę Japonii, przegrywającej w toczącej się od prawie trzech lat wojnie. Admirał Soemu Toyoda, głównodowodzący połączoną flotą cesarską, wyraził się jednoznacznie o nadchodzącej bitwie i obawach z nią związanych:
„Jeśli zostaniemy pobici na Filipinach, to nawet gdyby nam pozostała flota, południowe źródła zaopatrzenia zostałyby odcięte. Nawet gdyby flota wróciła na wody japońskie to nie można by jej zaopatrywać w paliwo. Pozostawiona na południu nie mogłaby być zaopatrzona w środki walki i amunicję. Byłoby bez sensu utracić Filipiny i zachować flotę”.
Przebieg bitwy thumb|Mapa obszaru bitwy, z zaznaczonymi miejscami poszczególnych starć:1. bitwa na morzu Sibuyan2. bitwa w cieśninie Surigao3. bitwa koło Przylądka Engaño4. bitwa koło wyspy SamarNa czerwono zaznaczone manewry zespołów japońskich Bitwa ta zyskała miano poczwórnej bitwy, składała się w istocie z czterech prawie że oddzielnych potyczek.