Podczas obrad zgromadzenia ludowego spisane imiona choregów umieszczano w urnie, a następnie losowo wyznaczano kolejność w jakiej byli wzywani, by wybrać autora utworu w której inscenizacji miał wystąpić ich chór; ; ..
Swoistą formą wynagrodzenia czy też wyróżnienia dla chorega był zwyczaj honorowania go, obok autora utworu, który zwyciężył w danym agonie; .. Ich imiona umieszczano na pomnikach choregicznych, które gromadzono w Teatrze Dionizjosa i jego okolicach.. Najbardziej znanym obiektem tego typu jest pomnik Lizykratesa.. Wystawienie chóru mogło też dać inną wymierną korzyść, jaką była popularność wśród współobywateli, stąd niektórzy choregowie nie szczędzili kosztów, traktując to jako element ich politycznej kariery..
Choregia była jedną z liturgii do których niekiedy dopuszczano metojków, ponadto czasem zwalniała obciążonych nią obywateli z trierarchii. Koszt spektaklu wystawianego przez 3 dni bywa szacowany na równowartość rocznego utrzymania 1/10 floty ateńskiej.. Wzmianki w źródłach wskazują, że chór dytyrambiczny opłacano sumą 300 drachm, natomiast niektóre chóry tragiczne aż 5000. Od końca V wieku p.n.e. zaczęto podejmować kroki, by ograniczyć wysokość tych wydatków i stąd pojawiła się synchoregia, w ramach której kilku obywateli finansowało jeden chór.