Historia 1 maja 1846 roku Towarzystwo Kolei Żelaznej Berlińsko-Szczecińskiej otworzyło linię kolejową łączącą Dąbie ze Stargardem. Od leżącej przy Szosie Stargardzkiej wsi Struga (niem. Hohenkrug), w której znajdowała się książęca papiernia i karczma, poprowadzono przez las prostą drogę do Wielgowa – dzisiejszą ulicę Tomasza Żuka. W miejscu przecięcia traktu z linią kolejową powstała stacja Hohenkrug. Aż do 1912 roku dzisiejsze Zdunowo pozostawało nadal obszarem leśnym. Rozpoczęto tutaj wówczas budowę szpitala przeciwgruźliczego. Jeszcze pod koniec XIX wieku poszukiwania terenu pod taki obiekt rozpoczął zespół pod wodzą profesora Ernsta Neissera. Neisser w wyniku przeprowadzonych badań uznał, że ze względów leczniczych szpital przeciwgruźliczy powinien powstać w obszarze leśnym. Okolice stacji Hohenkrug zostały wybrane ze względu na otaczający je bór sosnowy i łatwy dojazd koleją z centrum Szczecina. Fundusze na jego budowę przekazał w swoim testamencie zmarły w 1891 roku szczeciński kupiec Ferdinand Karkutsch. W 1915 roku ukończono część zachodnią budynku szpitalnego i uruchomiono tutaj sanatorium. Konsultantem w nim był m. in. polski lekarz Alfred Sokołowski. W 1929 roku ruszyła rozbudowa szpitala wraz z zapleczem gospodarczym i domami dla personelu, którą ukończono w 1932 roku. Szpital mógł wówczas przyjąć 261 pacjentów.