Na początku 1942, po utworzeniu Dowództwa Sipo-SD na Francję, przejął stanowisku po swoim zwierzchniku. W hitlerowskim aparacie terroru uchodził za specjalistę od spraw żydowskich, ponosił odpowiedzialność za organizację i przeprowadzenie deportacji do obozów zagłady i obozów koncentracyjnych 80 tysięcy francuskich Żydów (odpowiadał za wydanie dekretu o obowiązku noszenia żółtej gwiazdy Dawida dla osób powyżej 6 roku życia oraz za organizację obławy Vel d’Hiv). Prowadził także działania wymierzone w ruch oporu na terenie Paryża i okolic. We wrześniu 1943 został w związku z oskarżeniem o korupcję odwołany do Berlina (oskarżenia zostały ostatecznie odwołane), w październiku 1943 został kierownikiem sekcji D-1 grupy D IV wydziału (Gestapo) Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy zajmującego się wielkoniemiecką strefą wpływów w Protektoracie Czech i Moraw.